Vrieskou

Brrr.... dat was de gedachten mijn gehele reis naar BestZOO. Het was echt koud, maar ik wilde zo graag de jaguar welp zien. Nog nooit eerder heb ik een jaguar welpje gezien. En met het nieuws en een beetje hoop was ik vertrokken naar BestZOO.

Ik was er echt veelste vroeg en heb even de dieren geaaid die in een kerststalletje stonden. Ik had ook geluk want ik mocht ook wat eerder naar binnen om daar lekker warm te wachten, maar uiteindelijk ook iets eerder naar binnen.

Wat mij gelijk opviel is dat er gewerkt wordt aan onderhoud. Ik liep er eigenlijk bijna voorbij. Toen ik iets had van.. wacht even... Bij de de wombat bijvoorbeeld kan je weer onder het afdakje zitten en naar binnen kijken. Het gevaarlijk gat is ook dicht wat natuurlijk fijn is voor de verzorgers.

Ik weet niet hoe het otter verblijf er eerst uitzag, maar ook daar is veel gebeurd vergeleken mijn vorige bezoek. En het oogt allemaal netjes. En volgens mij worden er wat meer verblijven aangepakt, want bij veel verblijven waren er afschermingen te zien.

Ik heb de serval tweeling een keertje gezien, maar wat schok ik toen ik ze zag. WAUW! wat zijn die al groot. Vrij logisch natuurlijk want de laatste keer mochten ze net naar buiten, maar ze zijn echt al groot. Helaas niet leuk op de foto kunnen zetten, omdat ze alleen even in de ochtend zichtbaar waren. En toen hadden ze maar een ding aan hun koppies en dat was eten. Maar het wat zeker leuk om ze even gezien te hebben.

Dat is natuurlijk de jaguar welp! Deze 10 weken stuiterbal was heerlijk druk en maakte zich niet zo druk om de kou. Hij was voor meer dan drie uur aan het spelen en ik heb er van genoten. Uiteindelijk ben ik weggelopen, omdat ik het te koud kreeg en zelf ook een beetje trek.

Ik had nooit verwacht dat hij door het hele verblijf zou rond rennen. Ik was al blij dat ik hem in het begin even in de opening zag, maar al vrij snel kwam hij er uit. Steeds een stukje verder. Met en zonder mama.

In het water geduwd
Mama ging op een gegeven moment eventjes drinken. En dit wilde het jong ook even proberen. Dit ging niet helemaal goed toen moeder het jong wilde helpen, denk ik. Want ze duwde haar zoon perongelijk in het water. Gelukkig was het niet heel diep, maar diep genoeg voor een nat pak. Het jong ging daardoor wel even scheeuwend naar binnen. Hij was er ook wel even luid over en liet de hele tuin wel even weten dat hij er niet blij mee was.

Na 10 minuten was de stuiterbal weer happy buiten met mama aan het stoeien.